Avonturen

Gun jezelf een break


2012

Het is 2012 en we zitten in een prachtig huisje in Vernosc niet ver van Alp d'Huez! Gisteren een eerste dag gehad met beklimming van de Alp d'Huez. De berg die we graag gezamenlijk wilden bedwingen! Uiteraard de beginnersfout gemaakt om pas midden op de dag te gaan. Maar hé het is onze eerste keer.

Ik doe de gordijnen open en zie boven mij een strak blauwe lucht en onder mij de wolken! Dat is wat de bergen zo bijzonder maakt. De natuur, de stilte, de heerlijke berglucht en de enorme rotsen die hier al eeuwen zijn!

Vandaag staat de Glandon en de Croix de fer op het programma. Op papier niet zo'n zware klim waar het niet dat je halverwege een duikeling maakt van 12% zodat je voor je gevoel weer opnieuw moet beginnen met klimmen!

Na een aantal kilometers door het dal begint de klim dan echt. Net als gisteren gaat ieder op zijn eigen tempo, via de grote dam klimmen we en klimmen we. De hoogtemeters gaan gestaag omhoog en je zou bijna vergeten dat we straks weer naar beneden moeten en weer omhoog. En daar komt dat bord 12% naar beneden! En straks dus ook weer omhoog! We blijven klimmen het wordt een stuk kouder. Het mooie weer slaat om en er pakken donkere wolken zich samen boven op de top. Even linksaf de Glandon op om vervolgens heel snel de top van de Croix de fer te bedwingen. Het hagelt inmiddels! Gelukkig is het hutje op de pas open. Daar zitten motorrijders, skiërs en een paar idiote Nederlanders in hun korte broek. Het taartje gaat er zeker in. Maar ja nu nog naar beneden het is inmiddels nog maar 4 graden boven. Jasjes aan en gaan! Het is een mooie afdaling, maar ook heel koud! Eenmaal beneden is de temperatuur een stuk aangenamer we rijden terug naar ons huisje en na een goede maaltijd en een par biertjes heeft iedereen het erover hoe mooi deze dag was! Het weer? Ach dat hoort erbij. We zijn hier samen, we zien af maar bovenal we genieten!

 

2014

Net als vorig jaar fietsen we dit jaar weer een MTB marathon. Dit jaar is het Zwitserland. De route voor de dag zelf staat wel vast uiteraard, maar we hebben onszelf een paar dagen extra gegund.

Twee dagen voor de marathon heb ik een mooie route gepland van ongeveer 50km onverhard. Zo'n route is een beetje puzzelen en kijken wat kan en wat niet! Nadat we het dal door zijn gegaan verlaten we de verharde wegen en duiken we de bergen in. De temperatuur beneden is prima, maar als we naar boven kijken zien we nog wel besneeuwde toppen! We klimmen over prachtige weiden, over smalle kiezelpaadjes en prachtige brede grindwegen. We zijn bijna boven en het pad voert ons letterlijk langs de afgrond. Prachtig wat is het hier mooi! Wat ons wel opvalt is dat we de enige fietsers zijn. Voor de rest met name wandelaars. Na een kop koffie vlakbij de skilift fietsen we verder. Het pad wordt smaller en smaller tot we op een gegeven moment niets anders kunnen dan fiets op de schouders en even lopen. We zijn het brede pad liggen dus het is max 1000m al is dat wel lastig met een fiets op je nek! We lopen wel door de sneeuw en kijken over het dal. Het is niet fietsen, maar toch is ook dit genieten! Het brede pad bereiken we even later en niet veel later drinken we een koud colaatje! Wat weer een prachtige dag in de bergen. In de namiddag is het tijd om de startnummers af te halen. We worden verwacht, wat doen Nederlanders hier bij zulke zware marathons! Jullie kunnen hier toch helemaal niet voor trainen? De journalist blijft ons vragen stellen en ook de dag van de marathon staat ze langs de route ons aan te moedigen. Uiteindelijk komen we zelfs in de krant!

 

Elk jaar, elk gebied en elke berg heeft zijn verhaal en dat maakt het zo speciaal